Bevustuc: Kwaliteit in stucwerk

In gesprek met Frans de Bresser.

Voorgeschiedenis.

"Ik ging op mijn zestiende werken als tuinman, maar merkte al gauw dat mijn vriend Ad van Kuik als tegelzetter bij IBC in het weekend nogal wat guldens meer te besteden had. Dat wilde ik ook wel. Tegelzetter was, volgens de ambtenaar van het Arbeidsbureau, erg specialistisch werk, dus deed hij mij het idee aan de hand om de stukadoorsopleiding te gaan volgen. Zo gezegd, zo gedaan."

De omscholing tot stukadoor duurde acht maanden en vond plaats in Vught. Een aantal jaren werkte Frans in een stukadoorsbedrijf in Vught, maar in 1979 begon hij samen met een kennis van de opleiding een eigen bedrijf, Bevustuc, dat staat voor Best-Vught-stucwerk.

Bevustuc: afspraak is afspraak

"Het was eigenlijk de bedoeling dat we dit maar vijf jaar zouden doen, maar het liep een beetje uit de hand. We kregen steeds meer opdrachten uit het land, vooral uit het westen, maar ook uit België en Duitsland. Op een bepaald moment hadden we ongeveer zestig man personeel."

Over wat er dan bijzonder is aan hun bedrijf, is Frans heel duidelijk. "Mijn motto is: ik ben Fransje en ik doe wat ik zeg. Belangrijk is dus om een goede relatie op te bouwen met de klant. Laten zien dat je kwaliteit en service levert. Maar ook jezelf blijven. Wij zijn partners van het bouwbedrijf, geen onderaannemers."

Dat dat een goede strategie is, blijkt wel uit de hoeveelheid werk voor het bedrijf in mindere tijden. "In drukke tijden moet je zorgen voor werk in slechtere tijden," geeft Frans aan. "En dat kan alleen door waar te maken wat je belooft."

Op dit moment werken ze aan zo'n 55 a 70 woningen per week en daarnaast nog aan kantoren en bedrijfspanden.

Werken in het bedrijf

Tot 1989 werkte hij nog zelf mee als stukadoor, maar dat was door allerlei wettelijke maatregelen niet meer te doen. "Er kwam zoveel papieren rompslomp bij kijken om alles voor het bedrijf en je personeel goed te regelen, dat er geen tijd overbleef om zelf te studeren. In het begin was het wel even wennen om alleen maar directeur te zijn. Het heeft echter ook zijn goede kanten, zoals flexibeler werken, op andere momenten vrij, met zakenrelaties op pad." Ook hieraan komt binnenkort een einde, want Frans draagt op 1 januari 2011 het bedrijf over aan zijn zoon Franco. "Maar,"zegt hij, "ik blijf nog wel een beetje meedoen, totdat mijn zoon mij niets meer vraagt."

Hij heeft in de loop der jaren natuurlijk heel wat veranderingen meegemaakt. "De hoeveelheid materialen is toegenomen, maar ook de kennis daarvan is ingewikkelder geworden. Vandaag de dag moet er ook veel meer milieuvriendelijker gestukadoord worden. Het leuke hiervan is wel dat ik als beginnend stukadoor altijd werkte met biologische middelen zoals riet, leem en paardenhaar en zo is de cirkel weer rond," besluit Frans.

Connectie met Best Vooruit

Frans heeft enkele jaren in de senioren gespeeld. "In mijn juniorenperiode dacht ik niet aan voetballen. En toen ik eenmaal stukadoor was, werd er ook op zaterdag gewerkt. Zodoende kwam ik al vroeg in de senioren terecht."

In eerste instantie sponsorde hij een elftal. Op een bepaald moment kwam hij Cor van Roy tegen, die hem vroeg waarom hij nog niet mee deed aan bordsponsoring. "Ik ben nooit gevraagd," was zijn antwoord, "en ik ga mezelf toch niet aanmelden om geld te geven?" Nu volgde de vraag snel en hij sponsort Best Vooruit al weer twintig jaar met een bord. Sinds vier jaar zit hij ook in de businessclub. "Maar het bord blijft hangen. Als is het maar voor mijn kleinzoon die hier voetbalt."

Bovendien vindt hij het belangrijk om de club, als geboren en getogen Bestenaar, financieel te ondersteunen, want "er zijn enorm veel vrijwilligers belangeloos bezig voor de club en op deze manier kan ik mijn steentje bijdragen."